από admin | Ιούν 4, 2026 | ΕΡΓΑ & ΥΠΟΔΟΜΕΣ, ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ
Αντιδράσεις και ερωτήματα σχετικά με τον συντονισμό των δημοσίων έργων στη Νέα Σμύρνη προκάλεσε περιστατικό διακοπής σύνδεσης στο διαδίκτυο, το οποίο σημειώθηκε κατά τη διάρκεια εργασιών ασφαλτόστρωσης σε κατοικημένη περιοχή του δήμου.
Το θέμα ανέδειξε κάτοικος της περιοχής μέσω ανάρτησής του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επισημαίνοντας ότι κατά τις εργασίες φρεζαρίσματος και τοποθέτησης νέας ασφάλτου φαίνεται να προκλήθηκε ζημιά σε υφιστάμενο δίκτυο οπτικών ινών, με αποτέλεσμα να διακοπεί η πρόσβαση στο internet για κατοίκους της γειτονιάς.
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην ανάρτηση, κατά την πρώτη επικοινωνία με την εταιρεία τηλεπικοινωνιών δεν υπήρχε ενημέρωση για τις εργασίες που βρίσκονταν σε εξέλιξη. Όπως σημειώθηκε, η βλάβη φέρεται να επιβεβαιώθηκε αργότερα από τεχνικό συνεργείο, έπειτα από τις αναφορές των συνδρομητών.
Οι εργασίες κατά τη διάρκεια των οποίων σημειώθηκε το περιστατικό εντάσσονται στον νέο κύκλο ασφαλτοστρώσεων που υλοποιεί ο Δήμος Νέας Σμύρνης στο πλαίσιο του έργου «Βελτίωση Οδικής Ασφάλειας στο Δήμο Νέας Σμύρνης». Όπως είχε ανακοινώσει πρόσφατα ο δήμαρχος Γιώργος Κουτελάκης, το πρόγραμμα, προϋπολογισμού 800.000 ευρώ, χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Εσωτερικών μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, με τις εργασίες να έχουν ξεκινήσει από την οδό Αγ. Μαρτύρων και να συνεχίζονται σε αρκετούς δρόμους της πόλης.
Παράλληλα, έχει προαναγγελθεί νέος κύκλος παρεμβάσεων ύψους 1 εκατ. ευρώ για το φθινόπωρο, με χρηματοδότηση από ίδιους πόρους του Δήμου.
Το περιστατικό έφερε στο προσκήνιο το διαχρονικό ζήτημα του συντονισμού των τεχνικών έργων στον αστικό ιστό και κατά πόσο υπάρχει επαρκής συνεννόηση μεταξύ των φορέων που εκτελούν έργα οδοποιίας και των εταιρειών που διαχειρίζονται υπόγεια δίκτυα κοινής ωφέλειας και τηλεπικοινωνιών. Η διαδοχική εκτέλεση παρεμβάσεων από διαφορετικούς φορείς και παρόχους συχνά οδηγεί σε νέες τομές σε δρόμους που έχουν πρόσφατα συντηρηθεί, με αποτέλεσμα την επιβάρυνση του οδοστρώματος και την εμφάνιση μπαλωμάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Την ίδια στιγμή, ανακύπτουν ερωτήματα σχετικά με τον σχεδιασμό και την προστασία των υπόγειων δικτύων. Το βάθος τοποθέτησης των οπτικών ινών και η ανθεκτικότητά τους απέναντι σε μεταγενέστερες εργασίες αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την αποφυγή αντίστοιχων προβλημάτων στο μέλλον.
Παράλληλα, αναδεικνύεται η σημασία του έγκαιρου συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων, ώστε πριν από την υλοποίηση εκτεταμένων έργων οδοποιίας να έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες παρεμβάσεις από παρόχους τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρισμού και άλλων δικτύων κοινής ωφέλειας. Η έλλειψη τέτοιου συντονισμού μπορεί να οδηγήσει σε νέες εκσκαφές σε οδούς που μόλις έχουν ανακατασκευαστεί, μειώνοντας την αποτελεσματικότητα και τη διάρκεια ζωής των παρεμβάσεων.
Σε κάθε περίπτωση, οι εργασίες ασφαλτόστρωσης αποτελούν βασικό εργαλείο για τη συντήρηση του οδικού δικτύου και τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Για τον λόγο αυτό, η εύρυθμη συνύπαρξη των έργων οδοποιίας με τις υποδομές τηλεπικοινωνιών και λοιπών δικτύων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποφυγή πρόσθετου κόστους, καθυστερήσεων και επαναλαμβανόμενων παρεμβάσεων στους ίδιους δρόμους.
από admin | Ιούν 4, 2026 | ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΠΑΙΔΙ & ΠΑΙΔΕΙΑ
Οι Δημοτικοί Βρεφονηπιακοί Σταθμοί Νέας Σμύρνης δίνουν και φέτος ραντεβού με μικρούς και μεγάλους στο Άλσος, παρουσιάζοντας το 5ο Φεστιβάλ τους με κεντρικό σύνθημα «Τα παιδιά θέλουν Ειρήνη».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 6 Ιουνίου στις 19:30 και αναμένεται να γεμίσει τον χώρο με παιδικές φωνές, μουσική, χρώματα και δημιουργικές δραστηριότητες.
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, τα παιδιά των βρεφονηπιακών σταθμών θα παρουσιάσουν χορευτικά δρώμενα, ενώ παράλληλα θα λειτουργούν περίπτερα με εργαστήρια χειροτεχνίας και γωνιές παιχνιδιού, προσφέροντας ευκαιρίες για δημιουργική απασχόληση και ψυχαγωγία.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη face painting και σαπουνόφουσκες, δραστηριότητες που κάθε χρόνο συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον των μικρών επισκεπτών. Παράλληλα, θα προσφέρονται κεράσματα, γλυκά, παγωτά, χυμοί και διάφορες λιχουδιές για παιδιά και συνοδούς.
Το φεστιβάλ έχει καθιερωθεί ως ένας θεσμός που αναδεικνύει τη δουλειά των παιδαγωγών των δημοτικών δομών προσχολικής αγωγής, ενώ παράλληλα δίνει την ευκαιρία στις οικογένειες της πόλης να συμμετέχουν σε μια ανοιχτή γιορτή με επίκεντρο το παιδί.
📅 Ημερομηνία: Σάββατο 6 Ιουνίου 2026
🕢 Ώρα έναρξης: 19:30
🌳 Χώρος: Άλσος Νέας Σμύρνης
🎟️ Είσοδος: Ελεύθερη για όλους!
από admin | Ιούν 4, 2026 | ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΑΓΟΡΑ
Σε κινητοποίηση την Παρασκευή 5 Ιουνίου στις 19:00 στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου (έξω από τα Hondos), στη Νέα Σμύρνη καλεί ο Σύλλογος Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, εκφράζοντας την αντίθεσή του στην απόφαση για παράταση του ωραρίου λειτουργίας των καταστημάτων έως τις 22:30, στο πλαίσιο του νυχτερινού αγώνα δρόμου που θα πραγματοποιηθεί στην πόλη.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας:
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ – ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ
ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΜΠΟΡΟΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5 ΙΟΥΝΗ, ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 33
Καμία ανοχή στη διεύρυνση ωραρίου!
Δουλεύουμε για να ζούμε και όχι να ζούμε για να δουλεύουμε!
Ο Εμπορικός Σύλλογος Νέας Σμύρνης, με αφορμή το νυχτερινό αγώνα δρόμου την Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026 που διοργανώνει ο Δήμος με την Περιφέρεια Αττικής, πήρε απόφαση να συμμετάσχει διευρύνοντας το ωράριο των καταστημάτων μέχρι τις 22:30 το βράδυ. Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει το σύνθημα που διάλεξε στη συγκεκριμένη περίσταση με τίτλο «Τρέχουμε και στηρίζουμε την αγορά της πόλης»
Εμείς οι χιλιάδες εμποροϋπάλληλοι αλλά και οι μικροί αυτοαπασχολούμενοι γνωρίζουμε πολύ καλά τι εστί «τρέξιμο» στην καθημερινότητα μας για επιβίωση. Τρέξιμο από πόστο σε πόστο με την εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο, τα ωράρια λάστιχο, τα σπαστά ωράρια, τα ακανόνιστα προγράμματα εργασίας, τη δουλειά τις Κυριακές, τους μισθούς ψίχουλα που δεν μπορούν να καλύψουν τις βασικές μας ανάγκες. Ήρθε λοιπόν να προστεθεί στη λίστα και η διεύρυνση του ωραρίου όποτε τη θεωρεί ο εκάστοτε Εμπορικός Σύλλογος και Δήμος απαραίτητη πατώντας πάνω σε αντεργατικούς νόμους που έχουν ψηφίσει όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα.
Η ακρίβεια, η αδυναμία να καλύψουμε βασικές μας ανάγκες είναι θηλιά στο λαιμό όλων μας. Από κανέναν εργαζόμενο δεν λείπουν οι μέρες και οι ώρες για να ψωνίσει, ο πενιχρός μισθός δε φτάνει γιατί εξανεμίζεται στο πρώτο δεκαήμερο του μήνα.
Οι μόνοι που ωφελούνται είναι οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου που εκτοξεύεται η κερδοφορία τους και αποσκοπούν στην πλήρη απελευθέρωση των ωραρίων λειτουργίας των καταστημάτων. Τσακίζουν τους εμποροϋπαλλήλους τους οποίους ξεζουμίζουν μέχρι τελευταίας πτώσης και ταυτόχρονα εξοντώνουν τους μικρούς επαγγελματίες που οδηγούνται σε κλείσιμο των καταστημάτων τους αφού δεν μπορούν να αντέξουν στην κούρσα του ανταγωνισμού.
Δεν προσαρμοζόμαστε με την κανονικότητα που προσπαθούν να μας επιβάλλουν!
Κανένας συνάδελφος να μην ανεχτεί να δουλέψει υπερωρίες και μαύρες ώρες, κανείς να μην ανεχτεί μεταβολή του προγράμματος και ωραρίου του! Αν θέλουν μεγαλύτερους τζίρους, αν θέλουν ανοιχτά μαγαζιά μέσα στη νύχτα να τα δουλέψουν μόνοι τους!
Οι εργαζόμενοι στην περιοχή δεν είμαστε μόνοι μας! Εχουμε στήριγμα το Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, οργανωνόμαστε μαζικά, ερχόμαστε σε επαφή για ότι ζήτημα προκύψει. Ενημερώνουμε τους συναδέλφους ότι ήδη το σωματείο μας έχει καλέσει την επιθεώρηση εργασίας να διενεργήσει έλεγχο στα εμπορικά καταστήματα για τις ώρες που θα διαρκέσει η διεύρυνση ωραρίου.
Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το βήμα να οργανωθούμε και να παλέψουμε για ζωή και δουλειά με δικαιώματα! Η οργή και η αγανάκτηση να γίνει αγώνας διεκδίκησης όλων όσων σήμερα έχουμε ανάγκη για να ζούμε και να εργαζόμαστε με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μας, την πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης και όχι σαν σύγχρονοι δούλοι.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους σε οργάνωση στο σωματείο μας και σε μαζική συμμετοχή στην παρέμβαση – κινητοποίηση του σωματείου την Παρασκευή 5 Ιουνίου , ώρα 19.00, ραντεβού στην Ελευθερίου Βενιζέλου ( έξω από τα Hondos).
από admin | Ιούν 2, 2026 | EDITORIALS, ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ
Όταν ήμουν μικρή, περνούσα όλα τα καλοκαίρια μου στο εξοχικό μας· φεύγαμε Ιούνιο και γυρνούσαμε τέλη Αυγούστου για να πάμε εμείς τα παιδιά σχολείο. Όταν όμως έφτασα 13 ετών, καλοκαίρι πρώτης προς δευτέρα Γυμνασίου αποφάσισα να κάτσω ολόκληρο το καλοκαίρι στην Αθήνα για να κάνω εντατικά μαθήματα Αγγλικών.
Πήγαινα στον «Όμηρο» πάνω στην κεντρική πλατεία της Νέας Σμύρνης. Παλιά δεν υπήρχαν τόσο πολλά φροντιστήρια έτσι κι αλλιώς, αλλά ο «Όμηρος» ήταν το πιο κεντρικό, το πιο οργανωμένο, το πιο καλό. Ο ιδιοκτήτης του, ο κύριος Τάκης Τσακίρης, ακόμα με θυμάται από τότε…
Διάβαζα λοιπόν καθημερινά μέσα στην κάψα του καλοκαιριού, στην πίσω βεράντα του σπιτιού μας ακούγοντας τα πουλάκια, τα τζιτζίκια και τον τότε λεγόμενο «Αμερικάνο», τον ραδιοφωνικό σταθμό της Αμερικανικής Βάσης στο Κάτω Σούλι, ώστε να ακούω αγγλικά.
Τα πουλάκια έχω ακόμα την ευτυχία να τα ακούω, γιατί έχει ξεμείνει πίσω παραδόξως μια παλιά μονοκατοικία και μαζί της ένα τεράστιο δέντρο όπου φωλιάζουν όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες πουλιά. Τρέμω την ώρα και τη στιγμή που θα μπουν οι μπουλντόζες να γκρεμίσουν το σπίτι, να ξεριζώσουν το τεράστιο δέντρο που πιάνει 3 πολυκατοικίες και να διώξουν τα πουλιά που ακόμα κελαηδούν μες στην πόλη…
Για το σπίτι δεν είχα κλειδιά, οι γονείς μου μού άφηναν απλώς ανοιχτή την πόρτα…
Εκείνο ήταν λοιπόν το πρώτο μου καλοκαίρι στην πόλη… Summer in the city… Το θυμάμαι με απεριόριστη γλύκα. Βρήκα 2 παιδιά από το φροντιστήριο και κάναμε παρέα, αράζαμε στο Παλούκι, βλέπαμε ό,τι ταινία ερχόταν στην τότε «Έλση», εκεί που σήμερα είναι το εμπορικό κέντρο στην Ομήρου.
Παίρναμε από δίπλα – από το παλιό ζαχαροπλαστείο του Τσιάπη, εκεί που είναι σήμερα τα καλλυντικά Mac -, παγωτό μηχανής, μόλις είχε πρωτοεμφανιστεί στην Ελλάδα, και έπεφτε γιρλαντωτό και λαχταριστό, κρέμα-σοκολάτα. Πηγαίναμε όμως και στο Φιλίπ και στο Σπόρτινγκ, καταναλώναμε μανιωδώς κάθε είδους ταινία.
Κάναμε ατελείωτες βόλτες στο Άλσος. Πήγα τότε για πρώτη φορά και στο Φεστιβάλ του Ρήγα, όπου πρωτάκουσα τους Φατμέ του νεαρού ακόμα Νεοσμυρνιώτη Νίκου Πορτακάλογλου.
Στα ραντεβού δεν έχω ιδέα πώς βρισκόμασταν τότε χωρίς κινητά… Αν κάποιος αργούσε ή του τύχαινε κάτι, απλώς περιμέναμε να έρθει ή φεύγαμε…
Η πλατεία δεν ήταν πεζόδρομος, και η πλατεία Καρύλλου ήταν ένα άδειο οικόπεδο με χώμα, όπου ερχόταν κάθε καλοκαίρι και στηνόταν ένα μικρό Λούνα Παρκ. Παίζαμε και καμιά σκοποβολή μπροστά από το προποτζίδικο του Διφωνή… Πηγαίναμε και στον Άδωνι και στον Γαλαξία, που ήταν τότε καφετέρια, για να πιούμε μιλκ-σέικ ή παγωτό με σόδα -ήταν πολύ της μόδας τότε αυτό!
Κι όταν έβρεχε μαζευόμασταν κάτω από τον «κακόφημο» τότε «Μπούρμπουλα», το χτιστό υπόστεγο της πλατείας στην Βενιζέλου, απ’ όπου πέρναγε κάθε λίγο και λιγάκι η Αστυνομία και μάζευε τη νεολαία για να μας πάει για εξακρίβωση στοιχείων στο Αστυνομικό Τμήμα, που ήταν κι αυτό τότε στην Πλατεία, δίπλα στον Άδωνι.
Και παραδίπλα ήταν ένα μικρό μαγαζί με τα πρώτα τότε ηλεκτρονικά, όπου παίζαμε με τις ώρες Pacman και φλιπεράκια. Καμιά φορά πηγαίναμε και στα μπιλιάρδα του Γκάτση, στον όροφο πάνω από εκεί που είναι σήμερα το Marks & Spencer, κι από κάτω είχε ο ίδιος βενζινάδικο και ένα συνεργείο γεμάτο Jaguar. Με μια τέτοια, σε βαθύ πράσινο χρώμα, πήγα πολύ αργότερα νύφη στην Αγία Φωτεινή…
Κι ύστερα σιγά-σιγά, απλώς τους γνώρισα όλους… Πέρναγα από την Πλατεία και έλεγα χίλια «Γεια». Γνώριζα ήδη τους γείτονες, γνώριζα τα παιδιά τους, παίζαμε έτσι κι αλλιώς από μικρά μαζί στους δρόμους της γειτονιάς, γνώριζα τους καταστηματάρχες, γνώριζα ακόμα και τους αστυνομικούς, όπως ήδη σας εξομολογήθηκα…
Γιατί η Νέα Σμύρνη ήταν τότε απλά χωριό. Κι ακόμα είναι λίγο για όποιον κυκλοφορεί…
Αλεξία Ηλιάδου
από admin | Ιούν 2, 2026 | ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΤΟΠΙΚΑ ΝΕΑ
Η ΕΣΤΙΑ Νέας Σμύρνης καλεί το κοινό να γνωρίσει ένα ιδιαίτερο έκθεμα από τις μουσειακές της συλλογές: τα γυαλιά οράσεως του Αντώνιου Αθηνογένη (1875-1963), μιας σημαντικής προσωπικότητας του μικρασιατικού ελληνισμού. Το αντικείμενο εκτίθεται στην αίθουσα της «Μικρασιατικής Εκστρατείας» και αποτελεί δωρεά της Α. Κοκκώνη.
Ο Αντώνιος Αθηνογένης γεννήθηκε στη Σμύρνη και υπήρξε αριστούχος απόφοιτος της Ευαγγελικής Σχολής. Συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάστηκε ως δικαστής στα μεικτά τουρκικά και ευρωπαϊκά Προξενικά Δικαστήρια της Σμύρνης. Παράλληλα συμμετείχε στους εθνικούς αγώνες της εποχής, λαμβάνοντας μέρος στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 και στους Βαλκανικούς Πολέμους.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα. Εκλέχθηκε βουλευτής, διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Βουλής και υπηρέτησε ως Υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της κοινωνικής πολιτικής της εποχής.
Τα γυαλιά που εκτίθενται διαθέτουν μεταλλικό στρογγυλό σκελετό με βραχίονες που αγκαλιάζουν τα αυτιά, χαρακτηριστικό σχεδιασμό της περιόδου 1900-1920. Συνοδεύονται από την αυθεντική θήκη τους, η οποία φέρει εμπορική σφραγίδα πιθανότατα γαλλικής προέλευσης.
Σύμφωνα με την ΕΣΤΙΑ Νέας Σμύρνης, πριν από τις τεχνολογικές εξελίξεις του 20ού αιώνα τα γυαλιά αποτελούσαν σπάνια και ακριβά αντικείμενα, συνδεδεμένα κυρίως με τις μορφωμένες και οικονομικά ισχυρές κοινωνικές τάξεις. Η εξέλιξη της οπτομετρίας και η βελτίωση της παραγωγής φακών συνέβαλαν στη σταδιακή διάδοσή τους, μετατρέποντάς τα σε απαραίτητο εργαλείο της καθημερινότητας.
Μέσα από αυτό το μικρό αλλά ιδιαίτερα συμβολικό αντικείμενο, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να προσεγγίσουν πτυχές της ιστορίας, της επιστήμης και του πολιτισμού της Σμύρνης, αλλά και να παρακολουθήσουν τη μετάβαση σε μια εποχή τεχνολογικού και κοινωνικού εκσυγχρονισμού.
Η ΕΣΤΙΑ Νέας Σμύρνης προσφέρει καθημερινά δωρεάν ξεναγήσεις στις μουσειακές της συλλογές, στην ελληνική και την αγγλική γλώσσα.
Ημέρες και ώρες:
Δευτέρα έως Παρασκευή, 09:00 – 16:00
Για πληροφορίες και κρατήσεις, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνούν στα τηλέφωνα 210 9333702 και 210 9330274.
από admin | Μάι 30, 2026 | ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ
Η υπόθεση, που συνδύαζε έρωτα, εμμονή, θρησκευτικό παρασκήνιο και ένα προμελετημένο έγκλημα, μονοπώλησε το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης και έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο συγκλονιστικές υποθέσεις της σύγχρονης ελληνικής εγκληματολογίας.
Η Κάτια Γιαννακοπούλου ήταν μια γυναίκα της διπλανής πόρτας. Ζούσε στην Καλλιθέα με τον σύζυγο και τον γιο της και εργαζόταν ως πλασιέ σε είδη δώρου. Κάποια στιγμή το 1989 ένιωσε την ανάγκη να βρει ψυχολογική υποστήριξη. Αντί όμως να απευθυνθεί σε ειδικό, ακολούθησε τη συμβουλή μιας φίλης και αναζήτησε βοήθεια στην εκκλησία της Παναγίτσας στο Παλαιό Φάληρο.
Εκεί λειτουργούσε ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος, του οποίου τα λόγια γοήτευσαν τη 34χρονη γυναίκα. Μια εξομολόγηση δεν της ήταν αρκετή. Όσο περνούσε ο καιρός, πήγαινε όλο και πιο συχνά στις λειτουργίες, τον συναντούσε και του άνοιγε την καρδιά της. «Με τράβαγε κοντά του σαν μαγνήτης. Συνέβαινε κάτι το ανεξήγητο», θα πει αργότερα. Αρχικά, η σχέση τους δεν ξεπερνούσε τα όρια της πνευματικής επαφής. Αυτό όμως άλλαξε την ημέρα που ο αρχιμανδρίτης την κάλεσε στο σπίτι του.
«Μια μέρα με κάλεσε σπίτι του, όπου μιλήσαμε για πολλά, κυρίως γύρω από τη θρησκεία και την Εκκλησία. Αμέσως μετά άρχισε να μου μιλάει για τον έρωτα. Εκείνη την ώρα με φίλησε για πρώτη φορά και μάλιστα αυτό το φιλί στο στόμα κράτησε για πολλή ώρα», θα θυμηθεί χρόνια μετά η ίδια. Την επομένη, η Κάτια τον συνάντησε ξανά και, σαν να μιλούσε σε κάποιον άσχετο με όσα είχαν συμβεί, του εξομολογήθηκε ότι φίλησε κάποιον ενώ ήταν παντρεμένη. Εκείνος της απάντησε καθησυχαστικά: «Είμαστε άνθρωποι και ως άνθρωποι έχουμε ανθρώπινες αδυναμίες». Έτσι ξεκίνησε η σχέση τους.
Η Γιαννακοπούλου τον αγάπησε βαθιά. Κρυφά από τον σύζυγό της, έφτασε στο σημείο να σηκώνει μεγάλα ποσά από τον κοινό τους λογαριασμό για να τον βοηθήσει. Χαρακτηριστικό είναι ότι όταν ο αρχιμανδρίτης της είπε πως είδε στον ύπνο του την Παναγία να του ζητά να υλοποιήσει ένα ιδιαίτερα δαπανηρό εκκλησιαστικό έργο, εκείνη δεν δίστασε να του δώσει τα χρήματα που χρειαζόταν. Όπως η ίδια υποστηρίζει, στη διάρκεια της σχέσης τους το συνολικό ποσό που του προσέφερε ξεπέρασε τα 27 εκατομμύρια δραχμές. Από την πλευρά του, θέλοντας να αποδείξει την αφοσίωσή του, ο Άνθιμος της έγραψε μια επιστολή δηλώνοντας ότι επιθυμούσε, μετά τον θάνατό του, το διαμέρισμά του στη Νέα Σμύρνη να περάσει στα χέρια της.
Το 1994 ο αρχιμανδρίτης απομακρύνεται από την εκκλησία του Παλαιού Φαλήρου για λόγους που δεν έγιναν ποτέ γνωστοί και προς το τέλος της χρονιάς μετατίθεται στο Λονδίνο. Παρ’ όλα αυτά, η Κάτια Γιαννακοπούλου συνεχίζει να τον επισκέπτεται κρυφά, πετώντας ακόμη και αυθημερόν ώστε η οικογένειά της να μην αντιληφθεί τίποτα. Εκείνος όμως έχει πια απομακρυνθεί συναισθηματικά και σταδιακά αποκόβει τη σχέση τους.
Η Γιαννακοπούλου δεν μπορεί να αποδεχτεί την αλλαγή στη στάση του. Άλλοτε τον ικετεύει και άλλοτε τον απειλεί.
Φτάνει μάλιστα στο σημείο να καταγράφει τις ολοένα και πιο σπάνιες ερωτικές τους επαφές, πιστεύοντας πως έτσι θα έχει μέσο πίεσης απέναντί του. Παρ’ όλα αυτά, ο Άνθιμος παραμένει αδιάλλακτος. Τον Σεπτέμβριο του 1996 ταξιδεύει από το Λονδίνο στην Αθήνα για να ψηφίσει χωρίς καν να την ειδοποιήσει. Όταν εκείνη το μάθει, καταρρέει.
Ύστερα από επανειλημμένες προσπάθειες επικοινωνίας, τηλέφωνα, πιέσεις και εκβιασμούς, συναντιούνται τελικά στις 7 Μαρτίου 1997 στο σπίτι του αρχιμανδρίτη στη Νέα Σμύρνη. Η ένταση ανεβαίνει, καβγαδίζουν, έρχονται στα χέρια και η Γιαννακοπούλου τον τραυματίζει ελαφρά στον λαιμό με ένα μαχαίρι. Από εκείνη τη στιγμή ο 59χρονος κόβει οριστικά κάθε επαφή. Σύμφωνα με την ίδια, όποτε προσπαθούσε να του τηλεφωνήσει, εκείνος έκανε πως δεν αναγνώριζε καν ποια ήταν.
Τον Ιούνιο του 1997, κυριευμένη από εμμονή και οργή, παίρνει την απόφαση να τον σκοτώσει. Από έναν ομογενή στην Ομόνοια αγοράζει ένα όπλο έναντι 480.000 δραχμών. Τον Ιούλιο, όταν ενημερώνεται τηλεφωνικά από την εκκλησία του Λονδίνου ότι ο Άνθιμος βρίσκεται στην Ελλάδα, θεωρεί πως έχει έρθει η στιγμή να υλοποιήσει το σχέδιό της.
Ύστερα από ακόμη μία σειρά επίμονων τηλεφωνημάτων και πιέσεων, αποσπά από εκείνον μια αόριστη υπόσχεση πως κάποια στιγμή θα συναντηθούν. Παρ’ όλα αυτά, πηγαίνει απρόσκλητη στο σπίτι του και χτυπάει το κουδούνι. Εκείνος αντιδρά έντονα, της μιλάει προσβλητικά και της λέει: «Δεν ντρέπεσαι; Πήγαινε στον άντρα σου και το παιδί σου», απειλώντας ταυτόχρονα ότι θα καλέσει την αστυνομία.
Το επόμενο πρωί η Γιαννακοπούλου τον περιμένει έξω από το σπίτι. Τον πλησιάζει, προσπαθεί για μια τελευταία φορά να του μιλήσει, όμως εκείνος της γυρίζει την πλάτη. Εκείνη τότε τραβάει το περίστροφο από την τσάντα της και πυροβολεί. Οι δύο σφαίρες τον βρίσκουν στο κεφάλι.
Αμέσως μετά τη δολοφονία, η 42χρονη επιβιβάζεται στο μπλε Suzuki του κουνιάδου της και φεύγει τρέχοντας από το σημείο. Υπάλληλοι συνεργείου που βρισκόταν στο σημείο προλαβαίνουν να σημειώσουν τον αριθμό
κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, στοιχείο που θα αποδειχθεί κρίσιμο για την αστυνομία. Η ίδια εγκαταλείπει το όχημα κοντά στα νεκροταφεία Παλαιού Φαλήρου και Νέας Σμύρνης, πετάει το όπλο και τις σφαίρες σε διαφορετικούς κάδους και στη συνέχεια παίρνει ταξί για την Ομόνοια.
Σε κατάσταση σύγχυσης, παίρνει ένα ποδήλατο και περιπλανιέται όλη μέρα στους δρόμους της Αθήνας. Το βράδυ βρίσκει καταφύγιο σε μια οικοδομή στην Καλλιθέα. Τη δεύτερη ημέρα συνεχίζει να κινείται άσκοπα, φτάνοντας στο Αιγάλεω και περνώντας τη νύχτα σε ένα πάρκο στην Ελευσίνα. Την τρίτη μέρα πλέον θα σταματήσει να κρύβεται. Φόρεσε την ξανθιά περούκα που της είχε πάρει δώρο ο αρχιμανδρίτης και ενώ περιφέρεται ακόμη με το ποδήλατο, σταματάει έξω από την Ιερά Μονή της Παναγίας της Γοργοεπηκόου στη Μάνδρα. Περνάει το κατώφλι και αναζητά μια μοναχή για να εξομολογηθεί. Η μοναχή την ακούει και είναι τελικά αυτή που θα καλέσει την αστυνομία.
Η Κάτια Γιαννακοπούλου βρίσκεται πλέον στα χέρια των Αρχών. Η ίδια όμως είναι η μεγαλύτερη τιμωρός του εαυτού της. «Tον αγαπούσα ακόμα και την ώρα που τον σκότωνα. Ακόμη τον αγαπώ. Έκανα ό,τι έκανα για την τιμή τη δική μου και της οικογένειάς μου, που την είχα καταρρακώσει», δήλωσε ύστερα από δέκα ώρες συνεχούς κατάθεσης στην Aσφάλεια. Συνέχισε λέγοντας: «Mακάρι να μην περάσει καμιά γυναίκα αυτό που πέρασα εγώ. Nα μη βρεθεί στο σημείο να αγαπήσει όπως εγώ, τόσο απόλυτα, τόσο ολοκληρωτικά, τόσο τρελά».
Μπροστά στον ανακριτή, τόνισε ξανά το ίδιο συναίσθημα: «Ο μεγαλύτερος τιμωρός, ο πιο αυστηρός εισαγγελέας είναι ο εαυτός μου», προσθέτοντας πως «Αναρωτιέμαι μόνο ποια τιμωρία σκληρότερη μπορεί να μου επιβάλλει η δικαιοσύνη από αυτήν που επέβαλα εγώ στον εαυτό μου σκοτώνοντας με τα ίδια μου τα χέρια τον επίγειο θεό μου».
Ακόμη και η πρώτη της φράση όταν μπήκε στο ανακριτικό γραφείο κινήθηκε στο ίδιο δραματικό ύφος: «Αν ήταν δυνατόν να τον αναστήσω με πέντε φιλιά ποτισμένα από το αίμα της μετανιωμένης μου καρδιάς θα το είχα ήδη κάνει».
Η δίκη της σε πρώτο βαθμό πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1998, με τον σύζυγο και τον 18χρονο γιο της να βρίσκονται διαρκώς στο πλευρό της. Το δικαστήριο αναγνώρισε ως ελαφρυντικά τον μέχρι τότε έντιμο βίο της, αλλά και την «ανάρμοστη συμπεριφορά» του αρχιμανδρίτη. Τελικά, της επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 20 ετών.
«Θα αισθάνομαι πάντα τύψεις. Το μόνο που ελπίζω είναι να με καταλάβει ο Θεός. Όσο κι αν ζήσω, δεν είναι δυνατό να ξεχάσω ότι αφαίρεσα τη ζωή ενός παιδιού του Θεού. Ελπίζω να με συγχωρέσει. Δεν μπορώ όμως και να ξεχάσω τι μου πρόσφεραν ο άνδρας και το παιδί μου. Ό,τι κι αν κάνω, θα είναι ελάχιστο μπροστά σε αυτό που μου έδωσαν εκείνοι».
Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2001 η Κάτια Γιαννακοπούλου καταδικάστηκε ομόφωνα σε ισόβια κάθειρξη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, χωρίς να της αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό. Οι δικαστές έκριναν ότι επρόκειτο για μια πράξη που τελέστηκε σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, με κίνητρο τον εγωισμό.
Έξι χρόνια μετά την ομολογία της, στις 5 Αυγούστου του 2013, το Συμβούλιο Εφετών Θήβας έκανε δεκτή την αίτησή της, τότε 58 ετών, και της έδωσε το δικαίωμα να αποφυλακιστεί από τις φυλακές Ελαιώνα.
Η υπόθεση της Κάτιας Γιαννακοπούλου και του αρχιμανδρίτη Άνθιμου Ελευθεριάδη μεταφέρθηκε το 2000 στην τηλεόραση, μέσα από επεισόδιο της σειράς Κόκκινος Κύκλος, με πρωταγωνιστές τον Μηνά Χατζησάββα και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.
