Φωτεινή Αθερίδου: Η ξεκαρδιστική περιπέτεια που έζησε πριν λίγες μέρες στην πλατεία της Νέας Σμύρνης

Φωτεινή Αθερίδου: Η ξεκαρδιστική περιπέτεια που έζησε πριν λίγες μέρες στην πλατεία της Νέας Σμύρνης

Η ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου, με αφορμή τη συμμετοχή της στη νέα τηλεοπτική σειρά του TV Land, στην οποία υποδύεται την Τζίνα. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, μίλησε για τις ομοιότητες που έχει με τον χαρακτήρα της, αλλά και για τις απρόοπτες καταστάσεις στις οποίες συχνά βρίσκεται.

Μία από αυτές συνέβη πριν από λίγες ημέρες, στην καρδιά της Νέας Σμύρνης.

Όπως αφηγήθηκε, είχε ετοιμαστεί για ένα πάρτι και περπατούσε στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι το φόρεμά της είχε πιαστεί μέσα από το εσώρουχό της.

Παρότι παρατηρούσε ότι οι περαστικοί την κοιτούσαν, δεν μπορούσε να φανταστεί τι είχε συμβεί. Χρειάστηκε να φτάσει σχεδόν στο τέλος της πλατείας για να την πλησιάσει ένας άνδρας που περνούσε με πατίνι και να της επισημάνει την ατυχία της.

«Κατέβασε λίγο το φουστάνι σου», της είπε, αποκαλύπτοντάς της τι συνέβαινε.

Η ίδια περιέγραψε με τον χαρακτηριστικό αυθορμητισμό της τη στιγμή που κατάλαβε ότι είχε διασχίσει ολόκληρη την πλατεία χωρίς να έχει αντιληφθεί τίποτα.

Η Φωτεινή Αθερίδου αντιμετώπισε το περιστατικό με χιούμορ, χωρίς να κρύψει ωστόσο την απορία της για τη στάση των περαστικών που την είχαν δει αλλά δεν την είχαν προειδοποιήσει.

«Όλοι μου οι γείτονες το είδαν αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ στη συνέχεια αναρωτήθηκε: «Δεν είναι ντροπή που δεν ήρθε ένας να μου το πει και με άφησαν να διασχίσω όλη την πλατεία;»

Ευτυχώς που βρέθηκε ένας τουλάχιστον να την ενημερώσει!

«Ένας κουρέας στη Νέα Σμύρνη»: Η πόλη μας έχει γίνει τραγούδι από τον Παύλο Παυλίδη (βίντεο)

«Ένας κουρέας στη Νέα Σμύρνη»: Η πόλη μας έχει γίνει τραγούδι από τον Παύλο Παυλίδη (βίντεο)

Ο Παύλος Παυλίδης ήταν ο βασικός συνθέτης, στιχουργός και frontman (τραγουδιστής/κιθαρίστας) του συγκροτήματος  «Ξύλινα Σπαθιά». Ήταν ο άνθρωπος που διαμόρφωσε ολόκληρο το όραμα, την αισθητική και τον ήχο της μπάντας, η οποία καθόρισε την ελληνική ροκ σκηνή της δεκαετίας του ’90.

Έρευνα/σύνταξη: Αλεξία Ηλιάδου

Πέρα από το τραγούδι, η Νέα Σμύρνη αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για τον δημιουργό, καθώς εδώ βρισκόταν το μικρό, υπόγειο στούντιο όπου περνούσε αμέτρητες ώρες γράφοντας και κάνοντας πρόβες για τους προσωπικούς του δίσκους και τα projects του. 

Όταν ο Παυλίδης αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Αθήνα, επέλεξε τη Νέα Σμύρνη ως τη δημιουργική του βάση. Εκεί, στο ισόγειο/υπόγειο μιας τυπικής πολυκατοικίας, έστησε το προσωπικό του στούντιο. Αυτός ο γεμάτος όργανα, βιβλία και χαμηλά φώτα χώρος έγινε το μέρος όπου περνούσε τη ζωή του, γράφοντας στίχους και δοκιμάζοντας ήχους. 

Το στούντιο του Παύλου Παυλίδη στη Νέα Σμύρνη δεν ήταν απλώς ένας χώρος εργασίας, αλλά ένας από τους πιο καθοριστικούς δημιουργικούς «πυρήνες» της σόλο καριέρας του μετά τη διάλυση των Ξύλινων Σπαθιών. Ο ίδιος το έχει περιγράψει στο παρελθόν ως ένα «καταφύγιο», έναν απομονωμένο χώρο όπου μπορούσε να λειτουργεί με τους δικούς του, εντελώς ελεύθερους ρυθμούς. 

Εκεί ουσιαστικά διαμορφώθηκε ο ήχος και η χημεία με την ιστορική του μπάντα, τους B-Movies. Ήταν το στρατηγείο όπου μαζεύονταν για ατέλειωτες ώρες αυτοσχεδιασμού, δοκιμάζοντας ήχους, λούπες και ενορχηστρώσεις. Στο στούντιο της Νέας Σμύρνης «μαγειρεύτηκαν» εμβληματικά άλμπουμ των ’00s και ’10s, όπως το «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα…» (2007) και το «Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει» (2010).

Πολλά από τα κομμάτια ξεκίνησαν ως απλά demo με μια κιθάρα και ένα drum machine στο υπόγειο αυτό, πριν πάρουν την τελική τους μορφή. Δεν πήγαιναν μόνο οι B-Movies, το στούντιο αυτό αποτελούσε στέκι για πολλούς μουσικούς της εναλλακτικής Αθήνας που περνούσαν απλώς για να ακούσουν τις νέες του ιδέες ή να μοιραστούν τις δικές τους. 

Σήμερα, η δημιουργική του βάση, οι πρόβες του (ιδιαίτερα για τα πρόσφατα projects του, όπως με τους Hotel Alaska) και η προετοιμασία για δίσκους, μοιράζονται και σε άλλους επαγγελματικούς χώρους στην Αθήνα, όμως το υπόγειο της Νέας Σμύρνης παραμένει σημείο αναφοράς για τους φανατικούς ακροατές του. 

Ο Παυλίδης είναι ένας καλλιτέχνης που εμπνέεται βαθιά από το αστικό τοπίο και τους ανθρώπους του. Η Νέα Σμύρνη, με τις γειτονιές της, την ιστορική της πλατεία και την ιδιαίτερη προσφυγική και καλλιτεχνική της αύρα, έγινε το σκηνικό των καθημερινών του περιπάτων. Οι παρατηρήσεις του στους δρόμους της περιοχής μετέτρεπαν την καθημερινή ρουτίνα σε στίχους.

Ο ίδιος έχει πει ότι η Νέα Σμύρνη τον βόλευε γιατί συνδύαζε την ησυχία με τη ζωντάνια. Του άρεσε να κάνει μεγάλες βόλτες στα πέριξ της κεντρικής πλατείας και στο Άλσος, καθώς και να κάθεται σε παλιά, παραδοσιακά καφενεία της περιοχής. Από τις συζητήσεις που άκουγε γύρω του, από τις φιγούρες των ηλικιωμένων, των περαστικών ή των ανθρώπων της βιοπάλης (όπως οι κουρείς της γειτονιάς) άντλησε τις πρώτες ύλες για τους χαρακτήρες των κομματιών του.

Έχει επίσης αναφέρει ότι η Νέα Σμύρνη λειτούργησε ως το ιδανικό «μαλακό μαξιλάρι» για τη μετακόμισή του από τον Βορρά στην πρωτεύουσα. Ενώ η Αθήνα μπορεί να γίνει χαοτική, η συγκεκριμένη περιοχή διατηρούσε μια έντονη αίσθηση γειτονιάς και μια δική της ιστορική/προσφυγική αύρα που του επέτρεψε να προσαρμοστεί γρήγορα χωρίς να χάσει την εσωτερικότητά του.

Ουσιαστικά, για τον Παυλίδη η Νέα Σμύρνη ήταν το σκηνικό μιας ολόκληρης δημιουργικής δεκαετίας όπου επαναπροσδιόρισε τον εαυτό του ως σόλο καλλιτέχνη.

Το τραγούδι «Ένας κουρέας στη Νέα Σμύρνη» είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια της προσωπικής δισκογραφίας του Παύλου Παυλίδη και περιλαμβάνεται στον δίσκο του «Μπρανκαλεόνε», που κυκλοφόρησε το 2006.

Οι στίχοι δεν περιγράφουν την πόλη με τον συνηθισμένο τρόπο. Δεν αναφέρονται σε γνωστά τοπόσημα ούτε επιχειρούν να αφηγηθούν μια συγκεκριμένη ιστορία της. Χρησιμοποιούν το όνομά της ως σκηνικό μιας παράξενης αφήγησης, όπου το πραγματικό μπλέκεται με το φανταστικό και το χιούμορ με τη νοσταλγία.

Σε μια μπαλάντα με σουρεαλιστικές εικόνες, υπαινιγμούς και μια αίσθηση μυστηρίου, ο Παύλος Παυλίδης συναντά έναν κουρέα που έρχεται από τα Γιάννενα, ένα ναυτάκι από τα Κύθηρα και έναν αστυνόμο από την Άμφισσα. Κι η Νέα Σμύρνη γίνεται το σημείο όπου συναντιούνται, ένας σταθμός στις προσωπικές διαδρομές τους…

Ο Παύλος Παυλίδης αφήνει χώρο στον ακροατή να αναζητήσει τις δικές του ερμηνείες. Σε μια Νέα Σμύρνη διαφορετική από εκείνη της καθημερινότητας. Πιο ονειρική, πιο μυστηριώδης, γεμάτη πρόσωπα που μοιάζουν σα νά’ ναι από άλλη εποχή…

Συνθέτης: Παυλίδης Παύλος

Στιχουργός: Παυλίδης Παύλος

Είδος μουσικής: Μπαλάντα

Θεματολογία: Ζωής

Ένας κουρέας στη Νέα Σμύρνη

ήρθε απ’ τα Γιάννενα.

Είπε πως ήρθε εδώ να μείνει

από πολύ παλιά.

Πού ‘ν’ το βουνό σου,

πού ‘ν’ η σπηλιά σου,

πού ‘ναι η λίμνη σου;

Βλέπω ξυράφια,

βλέπω ψαλίδια.

Πού ‘ναι τ’ ασήμι σου;

Με το ξυράφι ήρθα να σφάξω

εχθρούς ανύπαρκτους

και να κρεμάσω πάνω απ’ το ράφι

Παξούς κι Αντίπαξους.

Ένα ναυτάκι στη Νέα Σμύρνη

ήρθε απ’ τα Κύθηρα.

Έλεγε όλο ότι με ξέρει

από πολύ παλιά.

Βλέπαμε λέει απ’ το μπαλκόνι

γλάρους και κύματα

και το δελφίνι δίπλα στ’ αηδόνι

κάτω στα μνήματα.

Λίγο πριν φύγω ο αστυνόμος

από την Άμφισσα

πάλι ρωτούσε άμα σε ξέρω.

Δεν του απάντησα.

Η ζωή της Χάρις Αλεξίου στη Νέα Σμύρνη

Η ζωή της Χάρις Αλεξίου στη Νέα Σμύρνη

Έρευνα / Σύνταξη / Επιλογή Φωτογραφιών: Αλεξία Ηλιάδου

Με αφορμή την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας της Χάρις Αλεξίου με τον τίτλο «Απολυτήριο» το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές Δεκεμβρίου 2026 από τις εκδόσεις Πατάκη, πήρα αφορμή να μιλήσω για τη σχέση της με τη Νέα Σμύρνη. Την είχα πετύχει πολλές φορές πιτσιρίκα στους δρόμους της Νέας Σμύρνης να περπατά χωρίς κανένα τουπέ, άφτιαχτη, λιτή κι απέριττη, παρόλο που εκείνη την εποχή ήταν ήδη φτασμένη και πολυαγαπημένη τραγουδίστρια σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στη ζωή της εδώ:

Η Χάρις Αλεξίου γεννήθηκε στη Θήβα στις 27 Δεκεμβρίου 1950, όπου έζησε μέχρι τα 7 της χρόνια, όταν έχασε τον πατέρα της σε ηλικία μόλις 35 ετών. Μαζί με την μικρασιάτισσα μητέρα και τον αδερφό της, Γιώργο, μετακόμισαν στην Αθήνα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.

Αρχικά εγκαταστάθηκαν στο Δουργούτι (τη σημερινή περιοχή του Νέου Κόσμου), σε μια φτωχική προσφυγική γειτονιά. Λίγα χρόνια αργότερα, η μητέρα της κατάφερε να ανοίξει ένα μικρό μπακάλικο, γεγονός που τους επέτρεψε να μετακομίσουν σε ένα καλύτερο σπίτι στη Νέα Σμύρνη.

Για την ίδια, η μετακόμιση στη Νέα Σμύρνη ήταν μια φυσική μετάβαση. Καθώς η μητέρα της είχε μικρασιατική καταγωγή, έκανε την οικογένεια να νιώσει αμέσως «σαν στο σπίτι της». Οι μυρωδιές, οι παραδόσεις και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων εδώ στη Νέα Σμύρνη, που τους είχαν μεταφέρει σχεδόν αυτούσιους από τη μάνα Σμύρνη, τη βοήθησαν να διαμορφώσει τη μετέπειτα καλλιτεχνική της ταυτότητα και να ερμηνεύσει με τόσο μοναδικό τρόπο τα σμυρνέικα και ρεμπέτικα τραγούδια.

Πέρα από τα χρόνια της εφηβείας και της πρώτης της νεότητας, υπάρχουν ορισμένα ακόμη ενδιαφέροντα στοιχεία για τη σχέση της με την περιοχή. Σε παλαιότερες διηγήσεις της, η Χαρούλα έχει αναφέρει πως η Νέα Σμύρνη εκείνης της εποχής ήταν γεμάτη ζωντάνια και μουσικές. Από το σπίτι της άκουγε συχνά τον θόρυβο και τις ιαχές από το Γήπεδο του Πανιωνίου τις Κυριακές, το οποίο βρισκόταν σε κοντινή απόσταση, και έδινε τον ρυθμό σε ολόκληρη την γειτονιά.

Στη Νέα Σμύρνη έκανε τα πρώτα του βήματα και ο αδελφός της, ο επίσης γνωστός τραγουδιστής Γιώργος Σαρρής (που έγινε ευρύτερα γνωστός με την τεράστια επιτυχία «Οι νταλίκες»). Τα δύο αδέλφια μοιράζονταν την ίδια αγάπη για τη μουσική και ξεκίνησαν να τραγουδούν ερασιτεχνικά στις παρέες της περιοχής προτού ανοίξουν τα φτερά τους για τις μεγάλες αθηναϊκές πίστες.

Όταν, δε, σχεδόν 50 χρόνια αργότερα, είδε τον ΛΕΞ να μαζεύει 25.000 κόσμο στην «παλιά της γειτονιά» το 2022, η Χαρούλα εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το κοινωνικό φαινόμενο και τον παλμό του, που αυτό στάθηκε η αφορμή για να τον ψάξει, να του προτείνει να συνεργαστούν στο στούντιο και τελικά να καταλήξουν να μοιραστούν τη σκηνή στο ΟΑΚΑ το 2025. 

Στη Νέα Σμύρνη η Χαρούλα έζησε τα χρόνια που άρχισε να μπαίνει επαγγελματικά στο τραγούδι. Το σπίτι τους βρισκόταν στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου. Το 1970, η Χάρις Αλεξίου ξεκίνησε να τραγουδά επαγγελματικά στην μπουάτ «Αρχιτεκτονική», η οποία βρισκόταν στην περιοχή της Πλάκας, όπου πηγαινοερχόταν καθημερινά από το σπίτι της στη Νέα Σμύρνη.

Εκείνη την περίοδο ήταν που την άκουσε για πρώτη φορά ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής Πάνος Γαβαλάς, ο οποίος εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τη φωνή της, ώστε την πήρε μαζί του για περιοδεία, ανοίγοντάς της τον δρόμο για τη μετέπειτα συνεργασία της με τον Γιώργο Νταλάρα και τον Μάνο Λοΐζο.

Μια ιστορία με ένα τηλεοπτικό γύρισμα το 1975, που έχει διηγηθεί ο Γιώργος Παπαστεφάνου, είναι χαρακτηριστική της καθημερινότητάς της τότε. Το συνεργείο της εκπομπής είχε προγραμματίσει εξωτερικό γύρισμα για να οπτικοποιήσει το τραγούδι «Ζαΐρα». Λόγω όμως ξαφνικής θεομηνίας και επειδή ο μικρός της γιος, Μάνος, είχε υψηλό πυρετό, η Αλεξίου δεν μπορούσε να φύγει από το σπίτι. Για να μη χαθεί λοιπόν το γύρισμα, πρότεινε στο συνεργείο να έρθει στο διαμέρισμά της. Έτσι, το σαλόνι της στη Νέα Σμύρνη μετατράπηκε σε τηλεοπτικό πλατό, με την ίδια να τραγουδά ανάμεσα στα έπιπλα του σπιτιού της. 

Η ίδια έχει διηγηθεί σε συνεντεύξεις της πως η οικογένειά της άλλαζε πολύ συχνά σπίτια στα πρώτα χρόνια της Αθήνας. Όταν όμως κατάφεραν να σταθεροποιηθούν στη Νέα Σμύρνη, η περιοχή αυτή έγινε το απόλυτο οχυρό της.

Ακόμα και όταν αργότερα απέκτησε τη δυνατότητα να αγοράσει δικά της πανάκριβα ακίνητα, όπως αυτό της Φιλοθέης, η ίδια προτιμούσε πάντα την απλότητα και την αύρα των γειτονιών που της θύμιζαν τα νεανικά της χρόνια. Γι’ αυτό, η Χάρις Αλεξίου ζει πλέον σε ένα όμορφο vintage σπίτι στο κέντρο της Αθήνας, μακριά από περιττές πολυτέλειες, και με μια σοφίτα γεμάτη από τους δίσκους, τα όργανα και τις αναμνήσεις ολόκληρης της 50ετούς πορείας της. 

Κάτι ακόμα που τη δένει με την πόλη μας, είναι η τελευταία κατοικία του πρώτου της συζύγου, του εμβληματικού μουσικού παραγωγού Αχιλλέα Θεοφίλου, με τον οποίο απέκτησαν τον γιο τους, Μάνο. Ο Θεοφίλου έφυγε από τη ζωή τον Μάιο του 2025 και η κηδεία του έγινε στο Κοιμητήριο της Νέας Σμύρνης.

Η σχέση της με τη Νέα Σμύρνη δεν έσβησε ποτέ. Μάλιστα, η ίδια έχει μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους στο επίσημο λογαριασμό της στο Instagram φωτογραφία από τον Επιτάφιο, γράφοντας χαρακτηριστικά πως θα κάνει Ανάσταση «από φέτος στη Νέα Σμύρνη, στα παλιά της λημέρια». Εδώ που έζησε και μεγάλωσε… 

Οδυσσέας Νασιμπιάν: Αναλαμβάνει Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας

Οδυσσέας Νασιμπιάν: Αναλαμβάνει Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας

Καθήκοντα Αναπληρωτή Εκπροσώπου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας αναλαμβάνει ο Οδυσσέας Νασιμπιάν, δικηγόρος και αντιδήμαρχος Καθαριότητας του Δήμου Νέας Σμύρνης.

Την ανάληψη των νέων καθηκόντων του ανακοίνωσε ο ίδιος με ανάρτησή του, ευχαριστώντας τον πρωθυπουργό και πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς και τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής, Κωνσταντίνο Κυρανάκη, για την εμπιστοσύνη τους.

Όπως ανέφερε, η νέα θέση αποτελεί για τον ίδιο ιδιαίτερη τιμή, αλλά και ευθύνη. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη ενεργότερης συμμετοχής των νέων ανθρώπων στον δημόσιο διάλογο, επισημαίνοντας ότι η γενιά του πρέπει να έχει λόγο και ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας για τη χώρα.

Ο κ. Νασιμπιάν θα συνεργάζεται με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Μαρινάκη, την εκπρόσωπο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Αλεξάνδρα Σδούκου, και την υπόλοιπη ομάδα του Γραφείου Τύπου. Όπως σημείωσε, επιδίωξη είναι ένας πολιτικός λόγος τεκμηριωμένος και κοντά στους πολίτες.

Ο Οδυσσέας Νασιμπιάν γεννήθηκε στη Νέα Σμύρνη το 1998. Φοίτησε στα Εκπαιδευτήρια Καίσαρη και αποφοίτησε το 2016 από το Πρότυπο Λύκειο της Ευαγγελικής Σχολής Νέας Σμύρνης, εισαγόμενος στη συνέχεια στη Νομική Σχολή Αθηνών.

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, συνεργάστηκε με δικηγορικά γραφεία της Αθήνας που δραστηριοποιούνται στο ποινικό και το αστικό δίκαιο.

Σήμερα ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου και διατηρεί δικό του δικηγορικό γραφείο, με συνεργάτες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα νομικών υποθέσεων.

Παράλληλα με την επαγγελματική του πορεία, ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με την πολιτική και ιδιαίτερα με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Το 2019 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Νέας Σμύρνης, ενώ από το 2022 ασκεί καθήκοντα αντιδημάρχου Καθαριότητας και αναπληρωτή δημάρχου.

Η ανάληψη των νέων καθηκόντων του στη Νέα Δημοκρατία προσθέτει έναν ακόμη ρόλο στην πολιτική του δραστηριότητα, με αφετηρία την επαγγελματική και αυτοδιοικητική του παρουσία στη Νέα Σμύρνη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η φιλοσοφία που ο ίδιος περιγράφει ότι ακολουθεί μέσα από την ενασχόλησή του με τα κοινά. Αυτοπροσδιορίζεται πρωτίστως ως επαγγελματίας δικηγόρος και όχι ως επαγγελματίας πολιτικός, δίνοντας έμφαση στον ρόλο της νομικής επιστήμης στην πολιτική ζωή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει:

Η ανάληψη της νέας θέσης στη Νέα Δημοκρατία έρχεται να προστεθεί στην επαγγελματική και αυτοδιοικητική του πορεία, με τον ίδιο να δηλώνει ότι επιθυμεί να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο, μεταφέροντας τις ιδέες και τις προσδοκίες της γενιάς του.

«Αλλού ο δρόμος»: Ο «Πούμα» αφηγείται τη δική του Αθήνα, με αφετηρία τη Νέα Σμύρνη

«Αλλού ο δρόμος»: Ο «Πούμα» αφηγείται τη δική του Αθήνα, με αφετηρία τη Νέα Σμύρνη

Η δημιουργός Ειρήνη Βουρλούμη επέλεξε τον Κωνσταντίνο, μαζί με τον Γιώργο και τον Σάνι, ως τους τρεις πρωταγωνιστές της πρώτης της ταινίας, που παρουσιάζει την Αθήνα μέσα από τις αληθινές ιστορίες, τις διαδρομές και τα όνειρα ανθρώπων που έζησαν μεγάλο μέρος της ζωής τους πίσω από το τιμόνι ενός ταξί.

Η γνωριμία τους έγινε στο αεροδρόμιο, όπου η σκηνοθέτις αναζητούσε τους ανθρώπους που θα μπορούσαν να αφηγηθούν τη δική τους πλευρά της πόλης. Ο Κωνσταντίνος τής μίλησε για την καθημερινότητά του, τις συνήθειες και τις διαδρομές του, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από εκείνον που βλέπει συνήθως ο επιβάτης από το πίσω κάθισμα.

Μία από τις πιο ιδιαίτερες ιστορίες του «Πούμα» αφορά την καθημερινή του διαδρομή από τη Νέα Σμύρνη προς την Ακρόπολη. Ξυπνούσε στις 2.30 ή στις 3 τα ξημερώματα, έφευγε από τη Νέα Σμύρνη και κατευθυνόταν προς τον Ιερό Βράχο. Εκεί καθάριζε το αυτοκίνητό του και έκανε μια βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, αναζητώντας κάτι που για τον ίδιο είχε ξεχωριστή σημασία: τον ήχο της κουκουβάγιας.

Η συνήθεια αυτή ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του ζωής. Ένα βράδυ, αφού είχε μεταφέρει πελάτες στην Ακρόπολη, κάθισε δίπλα σε μια βρύση και άκουσε το πουλί. Από τότε, η παρουσία του έγινε μέρος μιας προσωπικής τελετουργίας. Αν δεν άκουγε την κουκουβάγια, δεν έβαζε πελάτη στο ταξί.

Η σχέση του με τη φύση και η πίστη του σε μια διαφορετική διάσταση της καθημερινότητας ήταν στοιχεία που κέντρισαν το ενδιαφέρον της σκηνοθέτιδας και συνέβαλαν στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του στην ταινία.

Η επαγγελματική πορεία του Κωνσταντίνου ξεκίνησε το 1972 και ολοκληρώθηκε το 2022, έπειτα από πενήντα χρόνια στο τιμόνι. Η συνταξιοδότηση αποδείχθηκε δύσκολη αλλαγή. Όπως παραδέχεται, ακόμη και χρόνια αργότερα ονειρεύεται ότι βρίσκεται στο αεροδρόμιο και εργάζεται. Σήμερα περνά όσο περισσότερο χρόνο μπορεί στη φύση, παρακολουθώντας τα πουλιά, χωρίς να έχει χάσει τη σύνδεσή του με τον κόσμο των διαδρομών και των ιστοριών που γνώρισε μέσα από το ταξί.

Η Ειρήνη Βουρλούμη θέλησε να καταγράψει όχι μόνο την επαγγελματική καθημερινότητα των τριών οδηγών, αλλά κυρίως τα όνειρα, τις δυσκολίες και τις προσωπικές τους αναζητήσεις. Ο Γιώργος επιδιώκει να ασχοληθεί περισσότερο με τη μουσική, ο Σάνι είναι ηθοποιός, ενώ ο Κωνσταντίνος δυσκολεύεται να αποχωριστεί το ταξί, που αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του.

Μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες, η ταινία επιχειρεί να αποτυπώσει τις αλλαγές στην Αθήνα, την επίδραση της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας, αλλά και την ανθεκτικότητα των ανθρώπων της.

Το ντοκιμαντέρ «Αλλού ο δρόμος» ξεκίνησε την κινηματογραφική του διαδρομή στις 22 Οκτωβρίου, στον κινηματογράφο Δαναό.

Έφυγε από τη ζωή η Καίτη Δέδε, σύζυγος του παλαίμαχου άσου του Πανιωνίου Γιώργου Δέδε

Έφυγε από τη ζωή η Καίτη Δέδε, σύζυγος του παλαίμαχου άσου του Πανιωνίου Γιώργου Δέδε

Την απώλεια της Καίτης Δέδε, συζύγου του παλαίμαχου διεθνούς ποδοσφαιριστή και επί σειρά ετών γενικού αρχηγού του Πανιωνίου, Γιώργου Δέδε, γνωστοποίησε άνθρωπος από την οικογένεια του Πανιωνίου, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του προς τον ίδιο και τους οικείους του.

Η Καίτη Δέδε στάθηκε στο πλευρό του Γιώργου Δέδε για σχεδόν 65 χρόνια, συνοδεύοντάς τον σε μια μακρά διαδρομή ζωής, που συνδέθηκε και με σημαντικές στιγμές της ποδοσφαιρικής του πορείας.

Ανάμεσα σε αυτές ήταν και η ευρωπαϊκή διάκριση του 1971, όταν ο Γιώργος Δέδες αναδείχθηκε τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη και τιμήθηκε με το «Χάλκινο Παπούτσι». Καθώς ο ίδιος δεν μπόρεσε να παραστεί στην τελετή απονομής στο Παρίσι λόγω αγωνιστικών υποχρεώσεων με τον Πανιώνιο, το βραβείο παρέλαβε η σύζυγός του.

Τα θερμά μας συλλυπητήρια στον Γιώργο Δέδε, στους γιους τους Θανάση και Χρήστο, καθώς και στους υπόλοιπους συγγενείς.

Η οικογένεια του Πανιωνίου αποχαιρετά με θλίψη την Καίτη Δέδε και εκφράζει τη συμπαράστασή της στον Γιώργο Δέδε και στους δικούς του ανθρώπους σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.